خطرناک‌ترین تهدید ضد حقوق بشر و امنیت بین‌الملل تروریسم است. آن چیزی که در پهنه تاریخ لکه‌های سیاهی بر جاگذاشته و همواره بودند افرادی از جنس انسان که با خونریزی، قتل و غارت انسان و انسانیت را به خطر انداخته‌اند. آنها جامعه را جنگل و خود را حیواناتی وحشی می‌دانند، کمین گرفته و طعمه‌های خویش را بدون هیچ ملاحظه‌ای ناجوانمردانه شکار می‌کنند.  خواه این فرد یک انسان عادی باشد یا دانشمند و یا آنکه فرزند خردسالش شاهد است و یا خیر.
ترور واژه‌ای فرانسوی به معنای وحشت و ترس بسیار زیاد است [۱] و امروزه در فارسی به معنای «قتل سیاسی به وسیله اسلحه» استعمال می‌شود. [۲] همان‌طور که اشاره گردید مرگ‌آفرین‌ها همواره در تاریخ بوده‌اند و خوی وحشی‌گری خویش را به نمایش گذاشته‌اند. قربانیان ترور بیشتر افراد تأثیرگذار و رهبران جامعه بوده‌اند و در این میان دین‌مداران و مؤمنان حقیقی همواره یکی از بیشترین اهداف تروریست‌ها به شمار می‌رفتند؛ چراکه دین دشمن استکبار است و فرد مستکبر یا خودش تروریست است و یا آنکه تروریست‌ها را به خدمت درمی‌آورد. نیاز نیست خاطره هابیل و قابیل و جریان ترور هابیل را به یاد بیاوریم بلکه در صدر اسلام نمونه‌های بسیار زیادی وجود دارد؛ از نقشه برای ترور پیامبر در عقبه توسط منافقان [3] و ضربت خوردن مولا امیرالمؤمنین تا جام‌های زهرآگینی که بهترین خلایق را از زمین گرفت. به‌طور کل می‌توان اسلام را یکی از بزرگ‌ترین قربانیان تروریسم دانست.
آن دسته مسلمانانی که همیشه به دنبال حفظ استقلال و استکبارستیزی و استکبار گریزی بوده‌اند و روی مواضع حق خویش پای فشاری نموده‌اند؛ قربانی ترور بوده‌اند. البته مستکبران عالم بیشتر جنگ آفرینی را به‌وسیله اجیرهای خویش انجام داده و می‌دهند. ولی بسیار مایه تأسف است که چرا برخی از افرادی که خویش را مسلمان برمی‌شمارند به ذلت خدمت برای کفر و استکبار رو آورده و برادرکشی می‌کنند!

ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 9 شهریور 1395 توسط : معین شرافتی




 دل بستن کشورهای اسلامی به سازمانهای بین المللی ــ مخصوصاً سازمان ملل ــ برای حل مشکلات آنان، کاری بی سرانجام و کم اثر است؛ چرا که این سازمان‌ها، اهداف خود را دنبال می کنند و بدنبال صلح و این مسائل نیستند، و بر فرض کسانی از آنها هم اگر دنبال صلح و میانجیگیری در یمن، سوریه و ... باشند؛ چون فقط خواستار پایان خشونتها و درگیریها ها بوده و بس، و به ریشه یابی ماجرا نمی پردازند به همین خاطر کار آنها، صلحی بر روی کاغذ است.

شروع صلح کاغذی
همواره اختلاف و درگیری باعث به میدان آوردن افراد دیگر به عنوان میانجی و یا ورود دشمن با چهره ی دوست بوده است. متأسفانه کشورهای اسلامی با جنگ و اختلافات خود، زمینه را برای دخالت سازمانهای بین المللی فراهم می کنند.

ادامه مطلب


طبقه بندی: تازه ترین ها،  1) بررسی موضوعی،  3)نقد و انتقاد، 
برچسب ها: جنگ یمن، سازمان ملل، صلح کاغذی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 9 شهریور 1395 توسط : حسین سیدی

جنگ بنی‌قریظه یکی از جنگ‌های صدر اسلام است که دشمنان درباره آن به شبهه پراکنی پرداخته‌اند. آنها طبق یک نقل کشتن ۹۰۰ زن و کودک اسیر از یهودیان در این جنگ با رضایت حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را دست‌مایه ساخت این شبهات قرار دادند. برای روشن شدن مسئله و بررسی صحت این مطلب ابتدا به علت وقوع جنگ و پس از آن به شرح ماجرا به طور خلاصه می‌پردازیم.

علت وقوع جنگ بنی‌قریظه
بنی‌قریظه قبیله‌ای کوچک از یهودیان بودند که طبق عهدنامه‌ای که با مسلمانان بسته بودند، حق مبارزه با مسلمانان را نداشتند. اما آنها پیمان‌شکنی کرده و در جنگ احزاب (خندق) به همکاری کفار و مشرکان آمده و موافقت خود را برای همکاری با قریش در جنگ با مسلمانان اعلام کردند. هنگامی که این خبر به پیامبر رسید، ایشان گروهی از یارانش مثل سعدبن‌معاذ، اسیدبن‌حضیر و سعدبن‌عباده را برای بررسی خبر به سوی آنها فرستاد. یهودیان بنی‌قریظه نیز به تصمیم خود مبنی بر جنگ علیه مسلمانان اذعان کرده و به پیامبر اهانت کردند.[۱]
به دلیل موقعیت سکونت بنی‌قریظه این امکان وجود داشت که به هنگام یورش قریش، آنها از پشت سر به مسلمانان حمله‌ور شوند. تمهیدات جنگی آنها و کمک خواستن از مشرکان برای نیروهای کمکی فضای رعب و وحشت را دربین مسلمانان پدید آورده بود و روحیه مسلمانان را تضعیف کرده بود. تاجایی که برخی از ساکنان مدینه می‌گفتند ما از خطر بنی‌قریظه نسبت به زنان و کودکانمان بیشتر می‌ترسیدیم تا خطر قریش[۲]
به دلیل موقعیت خاص آنان، پیمان‌شکنی و اهانت‌هایشان پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) همان روزی که دشمنان در جنگ احزاب پراکنده شدند، به جنگ با بنی‌قریظه رفتند. مسلمانان خانه‌ها و قلعه‌هایشان را ۱۵ تا ۲۵ روز محاصره کردند. یهودیان که وضعیت را چنین دیدند، از پیامبر خواستند که سعدبن‌معاذ را، که از متحدان پیش از اسلام آنها بود  به عنوان حکم و قاضی قرار دهند. پیامبر نیز پذیرفت. او نیز با توجه به احکام تورات و عهدی که قبلاً با مسلمانان بسته بود حکم داد که هر کسی علیه پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) تجمع کرده کشته شود و زنان و کودکان اسیر شوند.



ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 شهریور 1395 توسط : معین شرافتی

هجرت امام رضا (علیه‌اسلام) به ایران و مرو هرچند یک هجرت سیاسی و اجباری از طرف مأمون بود، ولی از آنجا که ائمه بزرگوار از هر فرصتی برای گسترش اسلام ناب استفاده کرده و تمامی نقشه‌های دشمنان را نقش بر آب می‌کردند، از این رو گرچه مأمون از فراخواندن اجباری امام رضا (علیه‌السلام) قصد سوء استفاده‌های سیاسی، جلوگیری از گسترش تشیع و تحت نظر گرفتن امام را داشت، ولی نه تنها هیچ موفقیتی بدست نیاورد بلکه منجر به شکستی مفتضحانه نیز شد. در این مقاله هرچند کوتاه به آثار و برکات حضور امام رضا (علیه‌السلام) در ایران می‌پردازیم.

الف) رشد حوزه‌های علمی و گسترش فرهنگ تشیع
از وظیفه‌های مهم ائمه (علیهم‌السلام) هدایت مردم، معرفت و معنویت بخشی به آنان، تعلیم و تربیت، ترویج سنن پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و مبارزه با حکومت‌ها و پادشاهان ظالم است. امام رضا (علیه‌السلام) نیز چه در زمان حضور در مدینه و چه زمان حضور در ایران و مسیر حرکت به این مهم پرداختند. این امام بزرگوار با وجود ملاحظات سیاسی و نظارت‌های جیره‎‌خوران مأمون باز از کوتاهترین زمان نهایت استفاده را کرده و مردم را به سوی سعادت در دنیا و آخرت هدایت می‌کردند.
امام رضا (علیه‌السلام) با تشکیل گفتگوهای علمی و جلسات پرسش و پاسخ به تبیین اسلام حقیقی پرداخته و از جلسات مناظره برای اثبات حقانیت اسلام نسبت به دیگر ادیان و همین طور حقانیت تشیع نسبت به دیگر مذاهب بهره می‌بردند. شمار مناظره‌های بسیار زیاد امام با رهبران و پیروان یهودیت، مسیحیت، مانویان، زرشتیان، صابئیان و فرق اسلامی گویای این مطلب است. در این مناظره‌ها علاوه بر آنکه به تبیین حقانیت اسلام ناب و فرهنگ تشیع می‌پرداخت، موجب تجلی عظمت علمی امام رضا (علیه‌السلام) و رسوایی مأمون و حکومت غاصبانه‌اش نیز می‌شد.[۱]



ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 شهریور 1395 توسط : معین شرافتی



دین اسلام تنها دین کاملی است که برای تمام ابعاد زندگی بشریت برنامه سعادت ارائه داده و برای تمام مشکلات او راهکار معین کرده است. یکی از مشکلاتی که برای هر فردی ممکن است پیش بیاید، مشکلات اقتصادی است. به هم ریختن اوضاع اقتصادی، ورشکستگی، مخارج پیشبینی نشده مثل بیماری‌ها و... همه و همه علاوه بر آنکه فشارهای روحی و روانی را بر انسان وارد می‌سازند، موجب دغدغه‌های مالی نیز می‌شود. اسلام در چنین شرایطی قرض‌الحسنه را قرار داده است. سنتی که اگر درست شناخته شود و صحیح عمل شود خیلی از بارهای روانی جامعه را می‌کاهد. در این مطلب به شناخت قرض‌الحسنه در قرآن و به راهکارهایی برای احیاء این سنت الهی و خیانت‌ها به آن اشاره می‌کنیم.

قرض‌الحسنه در قرآن
وقتی آیاتی که درباره قرض‌الحسنه نازل شده را کنار هم جمع می‌کنیم، امکان ندارد که متعجب نشویم. این تعداد آیه درباره این موضوع نشان از اهمیت آن دارد و از آثار مهم و حیاتی آن حکایت می‌کند. در تمام آیات قرض گیرنده خود خداوند معرفی شده است:

مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِیرَةً وَاللَّهُ یَقْبِضُ وَیَبْسُطُ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ [بقره/۲۴۵] كیست آن كس كه به [بندگان] خدا وام نیكویى دهد تا [خدا] آن را براى او چند برابر بیفزاید و خداست كه [در معیشت بندگان] تنگى و گشایش پدید مى ‏آورد و به سوى او بازگردانده مى ‏شوید

إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا یُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِیمٌ [تغابن/۱۷] اگر خدا را وامى نیكو دهید آن را براى شما دو چندان مى‏ گرداند و بر شما مى ‏بخشاید و خدا سپاس‏پذیر بردبار است.

مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِیمٌ [حدید/۱۱] كیست آن كس كه به خدا وامى نیكو دهد تا [نتیجه‏ اش را] براى وى دوچندان گرداند و او را پاداشى خوش باشد.

إِنَّ الْمُصَّدِّقِینَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا یُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِیمٌ [حدید/۱۸] در حقیقت مردان و زنان صدقه‏ دهنده و [آنان كه] به خدا وامى نیكو داده‏ اند ایشان را [پاداش] دو چندان گردد و اجرى نیكو خواهند داشت.

پیام‌ها
۱- در آیات بالا بلافاصله بعد از دستور به قرض دادن خداوند قرض گیرنده معرفی شده است.

ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 7 شهریور 1395 توسط : معین شرافتی

25 ذی‌القعده روز دحوالارض است. روزی ویژه که اعمال مخصوصی برای آن ذکر شده است. دعایی با مضامین بلند اخلاقی و اجتماعی همراه با طلب رحمت، توبه و پیروزی اهل حق. به علاوه آنکه روزه در این روز نیز به طور ویژه مورد سفارش واقع شده و از چهار روز برتر برای روزه است. اما دحوالارض چه روزی است و چه ویژگی خاصی دارد که برای آن چنین اعمالی وارد شده است؟

معنای دحوالارض
"دحو" به معنای گستردن و پهن کردن است. برخی آن را به معنای پرتاب کردن و تکان دادن چیزی از محل خودش نیز گفته‌اند. بنابراین "دحوالارض" یعنی گستردن و تکان دادن زمین از حال قبلی‌اش. از آنجا که در آغاز تمام سطح زمین را آب حاصل از باران‌های سیلابی نخستین نخستین گرفته بود، از روز دحوالارض این باران‌ها در گودال‌ها جمع کردید و سطح خشکی‌ها پدید آمد و روز به روز گسترده‌تر شد.[۱] بنابراین دحوالارض را می‌توان زادروزی برای شروع دوره‌ای جدید برای خلقت زمین دانست.

دحوالارض در آیات
از ماده "د ح ی" و "د ح و" یکبار در قرآن آمده است. «وَ اَلْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها* أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَ مَرْعاها [نازعات/ ۳۱،۳۰] زمین را بعد از آن گسترش داد. و از آن آب بیرون آورد و چراگاه‌‏ها پدید کرد».
در این آیه قرآن اشاره به دوره‌ای خاص برای تشکیل زمین کنونی شده است. دوره‌ای که با یک تحول آغاز شده است. چرا که زمین قبل از آن به صورت کره‌ای مذاب و مشتعل بوده است. سپس سطح خاکی تشکیل شده و قابلیت حیات یافته است و برای ظهور گیاهان و حیوانات آماده شده است.
در سوره رعد نیز گستردن زمین به عنوان فعلی از افعال الهی یاد شده و آمده است: «وَ هُوَ الَّذِى مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فِیهَا رَوَاسیَ وَ أَنهارًا  وَ مِن کلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِیهَا زَوْجَینِ اثْنَینِ یُغْشىِ الَّیْلَ النهارَ إِنَّ فىِ ذَالِكَ  لآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَكَّرُون [رعد/ ۳] اوست که زمین را بگسترد، و در آن کوه‏ها و رودها قرار داد و از هر میوه جفت جفت پدید آورد و شب را در روز مى‏ پوشاند. در اینها عبرتهاست براى مردمى که مى ‏اندیشند».
در این آیه نیز از کشیده شدن زمین به عنوان شروع حیات در آن یاد شده است و به سیر حیات اشاره شده است. زمین شناسان کنونی نیز می‌گویند: زمین ابتدا در زیر آب قرار داشته که این مسئله با آیات قرآن نیز مطابقت دارد.[۲]
در آیه‌ای از سوره فصلت به خلقت زمین در دو دوره پرداخته شده که می‌توان از آن نیز دحوالارض را فهمید. «قُلْ أَ ئنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِى خَلَقَ الْأَرْضَ فىِ یَوْمَینِ وَ تجعَلُونَ لَهُ أَندَادًا  ذَالِكَ رَبُّ الْعَالَمِین [فصلت/ ۹] بگو: آیا به کسى که زمین را در دو روز آفریده است کافر مى‏ شوید و براى او همتایان قرار مى‏ دهید؟ اوست پروردگار جهانیان». این آیه کل خلقت زمین را در دو مرحله ذکر کرده است. می‌توان با توجه به آیات ۳۰ و ۳۱ سوره نازعات این دو مرحله را چنین بیان کرد: دوره اول مذاب و جامد، بعد دوره دوم دحو الارض و غلطان و متحرک شدن که ثمره این غلطیدن روئیدن گیاه و... بوده است.[۳]



ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 6 شهریور 1395 توسط : معین شرافتی

اعتقاد به معاد به عنوان یکی از اصول دین اسلام مطرح بوده و از اهمیت بسزایی برخوردار است. حدود یک سوم قرآن کریم درباره معاد است و آیات زیادی از قرآن به استدلال درباره معاد اختصاص یافته است. علاوه بر این استدلال‌ها حتی خداوند برای حتمی بودن روز قیامت و معاد قسم نیز یاد کرده است. مثلاً در سوره نساء می‌خوانیم: «اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَیَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ لَا رَیْبَ فِیهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِیثًا [نساء/ ۸۷] خداوند كسى است كه هیچ معبودى جز او نیست به یقین در روز رستاخیز كه هیچ شكى در آن نیست‏ شما را گرد خواهد آورد و راستگوتر از خدا در سخن كیست».

یا در سوره مریم آمده است: «فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّیَاطِینَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِیًّا [مریم/ ۶۸] پس به پروردگارت سوگند كه آنها را با شیاطین محشور خواهیم ساخت‏ سپس در حالى كه به زانو درآمده‏ اند آنان را گرداگرد دوزخ حاضر خواهیم كرد».

علاوه بر اینها خداوند به پیامبر اکرم(صلی الله علیه و اله) نیز سفارش کرده که سوگند بخورد و حتمی بودن معاد را یادآوری کند. این مطلب در سوره سباء آمده: «وَقَالَ الَّذِینَ كَفَرُوا لَا تَأْتِینَا السَّاعَةُ قُلْ بَلَى وَرَبِّی لَتَأْتِیَنَّكُمْ [سباء/ ۳]  و كسانى كه كافر شدند گفتند رستاخیز براى ما نخواهد آمد بگو چرا سوگند به پروردگارم كه حتما براى شما خواهد آمد».
و در سوره تغابن می‌خوانیم: «زَعَمَ الَّذِینَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ یُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّی لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ [تغابن/ ۷] كسانى كه كفر ورزیدند پنداشتند كه هرگز برانگیخته نخواهند شد بگو آرى سوگند به پروردگارم حتما برانگیخته خواهید شد سپس شما را به [حقیقت] آنچه كرده‏ اید قطعا واقف خواهند ساخت و این بر خدا آسان است».
این اصرارها به پذیرش معاد و باور به آن علاوه بر اهمیت آن  بیانگر آثار ویژه معادباوری در زندگی انسان و نقش این اعتقاد در سعادتمندی بشر است. این آثار گاهی آثار فردی و شخصی به ارمغان می‌آورد و گاهی آثار آن اجتماعی است. در این مطلب به برخی از آثار معادباوری در زندگی فردی می‌پردازیم.

الف) مفهوم بخشی به زندگی
کم نیستند افرادی که از زندگی دنیایی خود خسته می‌شوند و در پاسخ به چرایی این زندگی زمینی به پوچی و بی‌هدفی می‌‎رسند. این حس پوچی حتی رابطه‌ای با ثروتمندی یا فقر دنیوی نداشته و چه بسا فردی در اوج ثروت و لذت‌ها از دنیا سیر شود و هیچ هدفی برای ادامه حیات نداشته باشد. در این بین اعتقاد به معاد است که هدفی بی‌نهایت برای انسان به نمایش می‌گذارد. خداوند در پاسخ به منکران معاد اینگونه سخن گفته و فرموده است: «أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاکُمْ عَبَثًا وَأَنَّکُمْ إِلَیْنَا لَا تُرْجَعُونَ[مومنون/۱۱۵] آیا گمان کردید که شما را بیهوده آفریدیم و شما به سوی ما باز نمی گردید؟».
در این آیه اعتقاد به پوچی دنیا ملازم و همراه انکار معاد ذکر شده است. پس کسی که معاد باور است هیچگاه احساس پوچی نخواهد کرد، بلکه بالاترین هدف‌ها را برای خود تعریف کرده است.


ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 6 شهریور 1395 توسط : معین شرافتی
  • تعداد کل صفحات : 209  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...